شهید عبدالمجید بشرپور

وصیتنامه شهید والامقام مجید بشرپور

بسم الله الرحمن الرحیم

وصیت نامه بنده حقیر مجید بشرپور، فرزند فتح اله

به نام خدا و به نام کسی که ما را آفرید و به نام کسی که به سوی او باز خواهیم گشت و با سلام و درود به حسین(ع) که با اهداء خون خود در روز عاشورا اسلام را زنده نگه داشت و با سلام به امام زمان (عج) و با سلام بر نایب بر حقش، که راه حسین(ع) را دنبال می کند. البته ما باید از این اسوه تاریخ تشکر کنیم که ما را از منجلاب فساد نجات داد و ما را با رهنمود های خویش به راه راست هدایت کرد و این که توانست پوزه تمام ابر قدرتها به خاک بمالد و اکنون که بنده گنهکار به امر رهبر کبیر انقلاب اسلامی عازم به جبهه شده ام، ولی با کوله باری از گناه و بد اخلاقی، با کوله باری از تهمت و غیبت آمده ام، که شاید خداوند مرا ببخشد. و از خداوند بزرگ می خواهم؛ که حالا که پشیمان شده ام، مرا به راه راست هدایت کند و از گناه و معصیت باز دارد.

بار پروردگارا! به فرمان امام لبیک گفته ام و به جبهه آمده ام تا قطره خون بی ارزشی که دارم، هدیه به محضر خداوند تبارک و تعالی کنم. آمده ام، تا راه استادان عزیزم[شهیدان] عارف پاره پاره، و مجید مفقودالاثر و پاره های تن من همچون: سید عبدالکریم قدسی و صمد سعادت پور و اسماعیل و عباس بشرپور این پاره تنم[ادامه دهم].

آنها با نثار خون خود به محضر خداوند، من و امثال من را شرمنده و ما در مقابل خون این عزیزان مسئولیت بزرگی بر عهده داریم، آنها دین خود را اداء کردند و عاشقانه جان سپردند و تنها کسی که بدبخت و گنهکار هست، من هستم. آمده ام که راه آنها را ادامه دهم، آمده ام تا وظیفه ای که بر دوش دارم را به نحو احسن انجام دهم. از خداوند تبارک و تعالی می خواهم که مرا در انجام این کارها  کمک کند.

دوستان؛ همگی ما یک روز به دنیا آمده ایم و یک روز نیز باید از دنیا باید برویم. در این گفته هیچ شکی ندارم، با اطمینان قلب این جمله را به زبان آورده ام؛«إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ»[۱]

از دوستان تقاضا دارم؛ که جبهه ها را خالی نگذارید. دوستان عزیز، شما هر چه که بیشتر در جبهه باشید، دشمنان هراس بیشتری از این انقلاب اسلامی دارند. دوستان عزیز، ما باید یک روز بالاخره از این دنیا دست بکشیم و برویم، حالا چه امروز و چه فردا! چه امسال و چه ده سال دیگر! خلاصه باید همه ما برویم، ولی چه بهتر که در راه خدا برویم.

دوستان؛ من خجالت می کشم در رختخواب بمیرم و از خدا می خواهم که هر لحظه که صلاح دانست، جان مرا بگیرد.

از خداوند مهربان ملتمسانه تقاضا می کنم که مرگ مرا شهادت در راه خودش قرار بدهد.

دوستان عزیز؛ از یکایک شما تقاضا می کنم، اگر کسی حق بر گردن من دارد، مرا حلال کند و از مادرم در خواست می کنم که مرا ببخشد و خلاصه هر کسی از هر لحاظ حق گردن من دارد، مرا

حلال کند.

صحبتی با کشاورزان عزیز دارم، از آنها تقاضا می کنم که با کشت بیشتر، اقتصاد کشورمان را از هر لحاظ بی نیاز کنند و این کار هم از لحاظ معنوی و هم از لحاظ اقتصادی و از هر لحاظ دیگر اجر و ثواب دارد.

و شما ای آموزگاران عزیز، ای معلمان، ای پدران دوم دانش آموزان؛ شما باید هر روز بهتر از روز دیگر باشید و دانش آموزان خود را خوب و به نحو احسن تربیت کنید و از لحاظ معنوی و اخلاقی بیشتر با آنها کار کنید. و از معلمان عزیزم می خواهم که اگر از دست من ناراحت هستند، مرا ببخشند.

و از بازاریان عزیز می خواهم؛ که در فروختن اجناس به مردم دقت کنند، کم یا زیاد چیزی به مردم نفروشند، اجناس کمیاب را در انبار نگهداری نکنند، راحتی و آسایش مردم را از آنها سلب نکنند.

و از کارگران عزیز و زحمتکش نیز تشکر می کنم.

از پدر و مادرم می خواهم؛ که مرا ببخشند و حلالم کنند. شما که از من خوبی ندیده اید و هر چه از من دیدید و شنیدید همه بدی بود، خلاصه مرا حلال کنید.

از خواهرانم می خواهم که حجابشان را حفظ کنند و پوزه تمام منافقان را به خاک بمالند. از تمام اقوام و خویشان می خواهم که هر بدی از من دیدند، مرا حلال کنند. و از دوستان عزیز تقاضا دارم، هر کس هر بدی از من دیده، مرا حلال کند. و در آخر از تمام همکلاسی هایم تقاضا دارم که هر بدی از من دیده اند مرا ببخشند و حلالم کنند و در آخر دعا به جان امام عزیز:

«خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار.»

برای پیروزی رزمندگان اسلام، صلوات.

مجید بشرپور

پادگان امام خمینی- ۱۳۶۶/۱/۱۶

[۱]. بقره، آیه۱۵۶.

متن زندگی نامه و خاطرات این شهید در اختیار سامانه قرار ندارد؛ در صورت اطلاع لطفا با ما در ارتباط باشید.