شهید رسول مرشدی دریمی

متن وصیت نامه این شهید در اختیار سامانه قرار ندارد؛ در صورت اطلاع لطفا با ما در ارتباط باشید.

شهید رسول مرشدی

شهید رسول مرشدی مردی خودساخته بود و به کارگری مشغول بود و از دسترنج خود خرجی خانواده و پدر پیرش را تامین میکرد و مورد علاقه همه اعضای خانواده بود چون دلسوزی خاصی نسبت به همه داشت و با قلبی مهربان و بخشنده به همه توجه می کرد.او علاقه خاصی به مسجد داشت و به مسائل دینی و مذهبی می پرداخت.او فردی زحمت کش بود و دستان پینه بسته او در سن ۱۶ سالگی گواه آن است.رسول فردی با غیرت بود و غیرتمند بودن آن در این چند جمله که بر زبان داشت و به همه می گفت می توان دید: نمی توانم این وضع را تحمل کنم اگر روستای ما در مرز عراق بود و مورد تجاوز بعثیان قرار می گرفت و زنان و کودکان از بین می رفتند چه می شد.متجاوزین به مدارس دخترانه ما درآبادان و خرمشهر حمله می کنند و من نباید ساکت بنشینم . آری او آگاه بود و راه خدا را می دانست او عازم جبهه های حق شد ابتدا در اروند رود خدمت نمود و در این بین پسر عموی او شهید حسن قلی مرشدی به شهادت رسید که این اتفاق تاثیر فوق العاده ای در روحیه شهید داشت. نامه هایی که برای خانواده فرستاد بسیار زیبا بود او جمله ای می نوشت که بیانگر حال درونیش بود:(من مرگ پر افتخار را بهتر از زندگی ذلت بار می دانم) آری او راه خود را انتخاب کرده بود و به هدفش نیز رسید او و دیگر همرزمانش مامور حفاظت از جاهای نفتی و مخازن نفت و گاز دامنه کوه امیدیه بودند که در این بین دشمن نامرد بعثی اقدام به بمباران هوایی توسط هواپیما در آن منطقه نمود و این شهید بزرگوار به دیدار حق شتافت.

راوی:محمدابراهیم مرشدی