شهید علی ثبوت

وصیتنامه شهید والا مقام علی ثبوت

بسم الله الرحمن الرحیم

«و لا حول و لا قوه الا با الله العلی العظیم»

«الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا وَمَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللّهُ»[۱]

به نام الله، پاسدار حرمت خون شهیدان و با یاد شهیدان به خون خفته انقلاب اسلامی و با درود بر تمام بندگان خالص خدا که به حق اسوه های زمان هستند و به ما خفتگان ندای بیدار باش می دهند و با قیام خود، آوای فتح را برای ما خاکیان به ارمغان می آورند. با سلام به پیشگاه مقدس آقا امام زمان(عج) و نایب بر حقش خمینی روح الله و با سلام بر زاهدان شب و شیران روز، منادیان توحید و مجاهدان فی سبیل الله و آموزگاران ما دانشجویان دانشگاه جنگ و مخلصان و سالکان حماسه آفرین صحنه نبرد حق علیه باطل و با سلام بر ملت مسلمان ایران و مقاوم و مجاهدان و خانواده شهدا، معلولین، مجروحین و مفقودین.

باری، هم اکنون که در این لحظات حساس و سر نوشت ساز، اسلام عزیز ما را به یاری می طلبد، با کوله باری از گناه و رویی سیاه، ولی با دلی امیدوار به ندای«هل من ناصر ینصرنی» حسین زمانمان لبیک می گوییم و امیدوارم که خداوند بزرگ پذیرا گردد.

الهی! ای خدای بزرگ؛ ای که به ما توانایی دادی و ما را به صراط مستقیم هدایت فرمودی، همچنان که در عملیات گذشته با امداد های غیبی خود ما را کمک فرمودی، در این نبرد سرنوشت ساز نیز چون جنگ بدر و فتح مکه، ما را با امدادهای غیبی خویش کمک فرما.

خدایا؛ از این که تو به ما اجازه دادی که ما با تو سخن گوییم، شکرگزاریم و اگر بنده گنهکارت با تو سخن نگوید، چه کند!

خداوندا؛ از این که ما را در این زمان مقدس آفریدی، شکرگزاریم.

خداوندا؛ از این که به گناهکارانی مثل من اجازه حضور در جبهه دادی، شکرگزاریم.

خدایا؛ از این که به ما جمهوری اسلامی با رهبری پیامبر گونه ی امام امت عطا فرمودی، شکرگزاریم.

خدایا؛ از این که به من توفیق شرکت نمودن در عملیات، عطا فرمودی شکرگزارم.

ای خدای بزرگ؛ از این که تو را به مقدار اندک شکر کردم، شکرگزارم.

امت حزب الله، اسلام عزیز به حضور شما در جبهه احتیاج دارد، زمان را غنیمت شمرده و اسلام عزیز را یاری فرمایید. و باید بگوییم که زمان، زمان حسین(ع) است و مکان نیز کربلاست. هر که دارد هوس کرب و بلا، بسم الله!

باید جوابگو باشیم و فردای قیامت در مقابل شهیدان بگوییم که چگونه از خون عزیز و گلگون شما پاسداری کردیم. باید عرض کنم که مردم! جسد شهیدانی که در میدان تکه تکه می گردد، به امید فتح کربلا و فتح کربلا همت بلند می خواهد. باید بگوییم که پیام شهیدان در آخرین لحظات، ندای جنگ جنگ تا پیروزی است و این ندای مقدس باید تحقق کامل یابد و سستی در امر دفاع مقدس همکاری با یزیدان است. باید بگوییم که اگر این جنگ امسال تمام نشد، سست نگردید که همیشه باید مبارزه بین حق و باطل وجود داشته باشد.

و من هم اکنون که در منطقه شلمچه، چندین روز است که نبرد با شدت تمام بین حق و باطل ادامه دارد، بر خود[واجب] می دانم که این چند کلام را متذکر گردم، باشد که مؤثر و مفید واقع گردد. دفاع از جمهوری اسلامی به گفته امام امت از

اهم واجبات است و این دفاع بر عهده ماست که باید تا اتمام تجاوز و احقاق حقوق ملت مظلوممان ادامه پیدا کند. داشتم این چند کلمه را می نوشتم که داستان فضیل را از رادیو شنیدم و  فضیل کسی بود که ابتدا سرکش بود و بعدا توبه نمود. خدایا؛ من نیز گناهکارم، شرمنده ام. ولی در این لحظات آخر امیدوار و منقلب و دلم به شوق سر کویت هر لحظه پر می کشد و به شدت عاشق لقای تو هست.

ای خدای بزرگ؛ نمی دانم چگونه در مقابل خوبیهایت ابراز احساسات نمایم و با چه زبانی لب به سخن بگشایم، که ای مولا جان! تو نهایت آرزو های من هستی.

خدایا؛ از گناهم درگذر که تو غفارالذنوبی! و از تو می خواهم که عیبهایم را  بپوشانی، که تو ستارالعیوبی! خدایا؛ از گناهانم درگذر.

از شما مردم می خواهم که قرآن زیاد بخوانید، راه شهدا را ادامه بدهید و به جهاد اکبر و اصغر قیام کنید. امام امت را تنها نگذارید، از دولت جمهوری اسلامی حمایت کنید، با فحشا و منکرات به شدت برخورد نمایید، انجمن اسلامی تشکیل دهید، از اختلافات بپرهیزید، با سپاه و بسیج روابط صمیمی و گرم داشته باشید، در امر بازسازی شرکت داشته باشید، با خانواده های آسیب دیده در جنگ ابراز احساسات نمایید، به امور دنیوی کمتر برسید و آخرت را فراموش نکنید.

اگر من در جنگ کشته شدم، قبرم را ساده و معمولی بسازید. از تجملات به شدت خودداری فرمایید و بر کفن من دعای جوشن کبیر بنویسید و از خدای بزرگ برایم طلب مغفرت نمایید.

خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار.

خدایا چنان کن سرانجام کار

تو خشنود باشی و ما رستگار

علی ثبوت – ۱۳۶۵/۱۰/۲۴

شب چهارشنبه- ساعت۱۲:۳۰

[۱]. اعراف، آیه۴۳.

زندگینامه شهید علی ثبوت

علی در تاریخ سوم آذر هزار و سیصد و چهل و چهار در خانواده ای مومن و با تقوی در روستای جنت شهر از توابع شهرستان داراب چشم به جهان ناپایدار گشود وی توانست تا مقطع ابتدایی در دبستان گلشن به تحصیل بپردازد مقطع راهنمایی را در مدرسه فعلی شهید احمدی پور جنت شهر خواند حدودا ۱۵ ساله بود که وارد جنگ شد وقتی که به شهادت رسید حدودا۱۹ ساله بود هفت بار به جبهه اعزام شد. در چند عملیات مجروح شد که در یکی از عملیاتها مجروح شیمیایی شد که مدت چندین روز در بیمارستانی در تهران بستری بود پس از بهبودی نسبی مجددا به جبهه رفت، او در گردان کمیل به اتفاق سایر دوستانش در جبهه جنگ در منطقه جنوب به پاسداری از انقلاب پرداخت، در عملیات آخری که شرکت کرد بیسیمچی گردان بود.

او آرزوی شهادت داشت هر چقدر سعی کردند که او را از رفتن به جبهه باز دارند موفق نشدند دختر یکی از فامیل برای او نشان کردند بلکه او را منصرف کنند از رفتن به جبهه اما او همیشه به مادرش می گفت مادرجان ما کاری مهمتر رو به پیش داریم. ما الان مورد هجوم دشمن قرار گرفتیم و باید او را از خاک خودمان بیرون کنیم. بهرحال وی در سن ۱۹ سالگی بدرجه رفیع شهادت نائل آمد و قبر مطهرش در جنت در جوار سایر شهدا زیارتگاه عاشقان انقلاب است.